خوشبختانه تعدادمحدودی از مربیان به تمرین های سنگین ؛ هم از نظر تکرارو هم شدت متوسل می شوند( مثلا 5 بار در هفته و 4 تا 5 ساعت در روز ) بعضی از مربیان از چنین تمرینات سنگینی استفاده می کنند که بازیکن ممکن است در پایان از فرط خستگی از پا بیافتد. این گونه تمرینات نه تنها برای بازیکن مضر است بلکه برروی اهداف مورد نظر مربی نیز نتیجه معکوس دارد. در طول تمرین پروتئین سازی عضله متوقف می شود. تحقیقات نشان داده است که تمرین های سنگین سطح آنزیم های عضله و پروتئین های خون را بالا می برد که این خود نشانه آسیب به بافت عضلانی است؛ زیرا محتویات سلولهای آسیب دیده ؛ پروتئین ها و آنزیم ها به داخل مویرگ های خونی نفوذ می کند و در نهایت این پروتئین ها در خون مشاهده می شوند.این فرایند شبیه یافتن آنزیم های عضله قلب و پروتئین ها بعد از یک حمله قلبی است. به علاوه تمرین شدید باعث می شود که گلبولهای قرمز و یا دیگر اجزای خون در ادرار دیده شوند. که این امر به علت فشار هیدرواستاتیک بیش از حد وارده به جریان خون در کلیه است.